เอนทรี่นี้แอบเผาๆ (ฮา)
เกิดจากว่าปกติแพรี่จะเป็นคนชอบโพสพวกข้อความลงบนเฟสบุ๊ค
เลยได้โอกาสดีจะจับมันลงบล็อก
(จนเพิ่งรู้ว่าเขียนไปทั้งหมด 71 ประโยคแล้ว!!!)
 
สิ่งที่แพรี่หวัง
คือการให้คนเข้าใจคนบางคนมากขึ้น
บางข้ออาจสอนตัวเราเอง (รวมทั้งแพรี่ด้วย)
 
ถึงแม้มันจะไม่ได้ดีอะไรมากมาย
แต่ก็ขอเป็นเสียงน้อยๆแชร์ความคิดเผื่อจะเป็นประโยชน์บ้าง ^^
 
 
06/04/2010
#1 จงเพลิดเพลินในความสุข... แต่ในขณะเดียวกันก็จงอย่าลืมความทุกข์...
#2 อดีตคือบทเรียน ปัจจุบันคือบททดสอบ อนาคตคือผลการเรียน....
#3 เดินในทางที่เป็นของตัวเอง... อย่างภาคภูมิใจ ยังดีกว่าเดินในทางของคนอื่น... แต่อยู่ข้างหลัง
#4 สิ่งๆหนึ่ง มองได้ทั้งดีและร้าย... อยู่เพียงแค่ "ทัศนคติ" ของคุณ
#5 ถึงจะรู้จักกันผ่านตัวหนังสือ... แต่บางทีอาจรู้สึกใกล้ชิดมากกว่าคนที่พบหน้ากันอยู่ทุกวัน...

07/04/2010
#6 พึ่งพาซึ่งกันและกัน
ก็เหมือนไม้กระดกที่มีคนสองคนอยู่กันคนละฝั่ง
เมื่อใดที่ฝั่งหนึ่งสูงขึ้น... อีกฝั่งก็จะพยายามทำตัวให้เบาเพื่อให้อีกฝั่งต่ำลง
เช่นเดียวกัน
หากฝั่งนั้นต่ำลงจากเดิม... อีกฝั่งก็จะทำตัวให้หนักขึ้นเพื่อให้กลับมาสู่ที่เดิม..
ที่ที่เรียกว่า"สมดุล"
#7 อย่าหยุดที่จะเดินหน้า... เพราะมันเท่ากับแพ้ ... "แพ้ใจตัวเอง"
#8 กล้าที่จะตัดสินใจ...และกล้าที่จะยอมรับผลที่ตามมา
#9 แค่ยอมรับความคิดเห็นอีกฝ่าย...เราก็จะได้คำแนะนำอีกเยอะ!
#10 จงทำกับข้าว... ก่อนที่จะหิว แต่ไม่ใช่หิว...แล้วค่อยทำ!
#11 เมื่อคุณระบายความรู้สึกกับใครซักคน... จงระบายอย่างถูกกาละเทศะ
มิใช่ฉันอยากระบายแล้วก็กล่าวออกไป... เพราะมันอาจทำให้คนอีกด้านรำคาน!
#12 เมื่อพูดถึงคำว่า"ความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กัน"
มันไม่จำเป็นที่จะจำกัดความหมายเพียงแค่ "เพื่อน" "แฟน" หรือ "กิ๊ก"
แต่มันอาจหมายถึง "ความประทับใจ" หรือ "ความสุข"
ใครจะไปรู้~~
#13 ทุกคนมีทั้งด้านที่ฉลาดและโง่... ก็แค่สถานการณ์มันกำหนด...
#14 ความเจ็บปวดคือบทเรียนบทที่สองของชีวิต... บทแรกก็คือความทุกข์

08/04/2010
#15 หากไม่จำเป็น...