เอนทรี่นี้แอบเผาๆ (ฮา)
เกิดจากว่าปกติแพรี่จะเป็นคนชอบโพสพวกข้อความลงบนเฟสบุ๊ค
เลยได้โอกาสดีจะจับมันลงบล็อก
(จนเพิ่งรู้ว่าเขียนไปทั้งหมด 71 ประโยคแล้ว!!!)
 
สิ่งที่แพรี่หวัง
คือการให้คนเข้าใจคนบางคนมากขึ้น
บางข้ออาจสอนตัวเราเอง (รวมทั้งแพรี่ด้วย)
 
ถึงแม้มันจะไม่ได้ดีอะไรมากมาย
แต่ก็ขอเป็นเสียงน้อยๆแชร์ความคิดเผื่อจะเป็นประโยชน์บ้าง ^^
 
 
06/04/2010
#1 จงเพลิดเพลินในความสุข... แต่ในขณะเดียวกันก็จงอย่าลืมความทุกข์...
#2 อดีตคือบทเรียน ปัจจุบันคือบททดสอบ อนาคตคือผลการเรียน....
#3 เดินในทางที่เป็นของตัวเอง... อย่างภาคภูมิใจ ยังดีกว่าเดินในทางของคนอื่น... แต่อยู่ข้