วันอาทิตย์ที่แล้ว...
ไปเดินไอทีซิตตี้ เพราะแม่พาไปเดินเล่น...
(ในใจไม่คิดจะไปเล๊ยยย เพราะเมื่อยขาตลอด = =")

ดูไปดูมาแม่ไปจ๊ะเอ๋กับลำโพงชุดนึง
ราคาก็ไม่เกิน 5k (ห้าพัน)
แถมมีโปรโมชั่นลดราคาพอดี
และแม่ก็เล็งๆไว้อยากจะซื้ออยู่
เพราะก่อนหน้านี้ไปงานที่ศูนย์สิริกิตต์ฯ แล้วก็ได้ลำโพงตัวเล็กๆมาตัวนึง
แล้วเสียงมันแตก...

และก็ไม่รู้ว่าแม่คิดอะไร
เลยยังไม่ซื้อลำโพง ณ ขณะนั้น

พอวนรอบแล้วแม่ก็พาลงไปอีกสองชั้น
ปรากฏว่าเจอร้านขายลำโพง
ซึ่งตัวเหมือนกับที่เจอไอทีซิตตี้เลย
แต่ราคามันลดถูกกว่า

คุยไปคุยมาแม่ก็ถามว่า
"ตัวไหนดีตรงไหนบ้าง?"

พี่ที่ขายก็บอกไปตามระเบียบ ประมาณว่า...
ตัวนี้ลำโพงเบสใหญ่ เสียงเบสก็จะหนัก ตัวนั้นลำโพงเสียงใหญ่ ก็จะเสียงดัง

แล้วแม่ก็ถามว่า

"ตัวไหนหละดีที่สุด" (?)

พี่ที่ขายก็ตอบว่า

"ตัวที่ดีที่สุด..
ไม่ใช่ของคนก่อนหน้านั้น
หรือคนที่เพิ่งเดินออกจากร้านไป
แต่ตัวที่ดีที่สุด...
คือตัวที่เราเลือกเอง

เราชอบแบบไหนมันก็คือ ดีที่สุด ของเรา"

พอฟังแล้วเราก็แทบซึ้ง

ลองเอามาคิดในอีกแง่
เวลาเราซื้อของคนขายชอบบอกว่า
"ดีที่สุด!!!"
"ของเราดีที่สุด!!!"

แต่มันจะดีที่สุดของเราจริงเหรอ (?)
ถ้าสมมติเราไปหาซื้อยางรถ
แล้วถามว่ายางตัวไหนที่ดีที่สุด
คนขายคงไม่ได้หยิบมาแล้วบอกว่าชนิดนี้ดีที่สุด
แต่มันก็ต้องแยกว่าเป็นยางรถแข่ง ยางรถวิ่งวิบาก หรือยางรถทั่วไปแยกย่อยไปอีก

ดังนั้น...
ทุกอย่างมันอยู่ที่เราเลือก...
ไม่ใช่คนอื่นเลือกให้เรา

เสื้อตัวโปรดคือตัวที่เราเลือก ไม่ใช่เพื่อนเลือกให้
อาหารโปรดคือจานที่เรากินเอง ไม่ใช่เพื่อนกินแล้วบอกให้ชอบ

และสุดท้าย...
ก่อนที่จะเลือก ก็ตัดสินใจให้ดีซะก่อน
และก่อนที่คุณจะข้ามไปท่องโลกอินเตอร์เน็ต... ขอฝากคำขอพิจารณาให้ดาวด้วยนะค่ะ ^^~